அரிசோனா தமிழ்ச்சங்கம்/தமிழ்ப்பள்ளி நடத்திய பக்த பிரகலாதன் நாடகம்


ஒரு அரிசோனன்
குழந்தைகளுக்கு அதிகபளு இருக்கக்கூடாது என்பதற்காக ஒரே வேடத்தில் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் நடித்தனர். அனைவரும் தட்டுத்தடுமாறியல்ல — அழுத்தம்திருத்தமாகச் செந்தமிழில் கடினமான உரையாடல்களை உணர்வுடன் வெளிக்கொணர்ந்தது நாடகத்தின் சிறப்பம்சமாக — பொன்மலரின் மணமாகப் பரிமளித்து, பார்ப்போரை மகிழ்வில் திக்குமுக்காடவைத்தது.

யார் திறமையான அறிவாளி?


மறவன்புலவு சச்சிதானந்தன்
தேமதுரத் தமிழோசை பூமிப் பந்தெங்கும் கேட்கிறது. கத்தியின்றி இரத்தமின்றிச் சூரியன் மறையாத உலகப் பேரரசை நடத்துகிறாள் தமிழ்த் தாய். சூரியன் உதிக்க உதிக்க, அந்தந்த இடங்களில் திருப்பள்ளியெழுச்சி கேட்கிறது. அனைத்துலக நாள்கோடு கடந்ததும், பிஜி சிவசுப்பிரமணிய சுவாமி கோயிலில் தமிழ் கேட்கும். நெடும்பாகை ஒவ்வொன்றாகக் கடக்கையில் அந்தந்த நாட்டில் கேட்கும். ஒரு சுற்று முடிந்து அனைத்துலக நாட்கோடை அண்மிக்கையில் அமெரிக்க மாநிலத்தின் அவாய்த் தீவில் கவ்வை ஆதீனத்தில் தமிழில் அதே திருப்பள்ளியெழுச்சி கேட்கும்.

நின்மாலியம் – 4


முனைவர் கோ.ந. முத்துக்குமாரசாமி
கயவர் இறைவனிடம் பெறும் பேறு அவர்களுடைய மதியை மயக்கி அழிவையே தரும் எனக் கூறிவிட்டு, இறைவனின் வேற்றுமை பாராட்டாத கருணையின் மகிமையையும், பேறுபெற்றவன் பிழைசெய்யும்போது அவனைத் தண்டித்துத் திருத்தும் மகிமையையும் போற்றுகின்றார்.
இறைவன் பேரருளுடன் கண்டாரைக் கொல்லும் நஞ்சினை’உண்டு, அவர்கள் எரிந்துவிடாமல் காத்தான். பிறரை எரியாமல் காத்த அவனே தேவதேவன். உலகினைக் காப்பாற்றிவரும் பெருங்கருணையாளர் அடையும் கொடிய தோஷமும் அவர்களுக்குப் பேரழகாகவே திகழும்.

ராமாயி


மறுபகிர்வு நன்றி: வலம் மாத இதழ்
ஒரு அரிசோனன்
“கட்டின பொண்சாதியே ஆம்பிளையே இல்லேன்னது இவனை என்னவோ செஞ்சுட்டுதுங்க. அதுலேந்து இவன் வேட்டிய அவுத்துத் தலைல கட்டிட்டு வெறும் கோவணத்தோட அலயறானுங்க. ஒரு எடத்துல நிலச்சு வேலை செய்யறதில்லை. எப்படியோ நாலைஞ்சு வருசம் காலம் தள்ளீப்புட்டோம்.”

நின்மாலியம் – 3


முனைவர் கோ.ந. முத்துக்குமாரசாமி
திருமாலும் பிரமனும் தம்முள் யார் பெரியவர் என்று பூசலிட்டுக் கொண்டனர். அப்பொழுது அவர்கள் நடுவில் சிவபிரான் பேரொளிப் பிழம்பாகத் தூண்போல் தோன்றுகிறார். அப்பிழம்பின் அடியையும் முடியையும் யார் காண்கின்றாரோ அவரே பெரியர் அசரீரி உரைக்க, இருவரும், அன்னமாய் விசும்புபறந்து அயன் முடிதேடத் திருமாலும் பன்றியாய் மண்ணகழ்ந்து அடியையும் தேட முயல்கின்றனர்.

நின்மாலியம் – 2


முனைவர் கோ.ந. முத்துக்குமாரசாமி
சடமான இவ்வுலகம் ஒரு ஒழுங்குடன் இயங்கிவருகின்றது. பேரறிவுடைய ஒருவனால்தான் விசித்திரமான இவ்வுலகை இவ்வாறு படைத்து இயக்கமுடியும். எனவே, குடத்தைக் கண்டால், அதனைச் செய்தவன் ஒருவன் உண்டு என அறிதலைப்போல, ‘உள்ளதாய்க், காரியப்படுதலின், யாது உள்ளதாய்க் காரியப்படுவது, அது செய்வோனை உடைத்து, குடம்போலும்’

நின்மாலியம் – 1


முனைவர் முத்துக்குமாரசாமி
சிவ அபராதத்திலிருந்து உய்யவும், மீண்டும் கந்தர்வ நிலைபெற்று ஆகாயத்தில் சஞ்சரிக்கும் ஆற்றல்பெறவும், சிவபெருமானின் பெருமைகளைப் பாடித் தோத்தரிக்க விரும்பினார். ஆனால் பெருமானின் பெருமைகளை எடுத்துப் புகழும் ஆற்றல் தனக்கு இல்லையே என வருந்தினார். இறைவன் அருளால் சிவபரம்பொருளின் மகிமைகளை எடுத்துக் கூறித் துதிக்கத் தொடங்கினார்.

புராணகாலத்தில் நில ஆராய்ச்சி!


முனைவர் நா.கி. காளைராஜன்
மன்னன் மகாவிட்ணு உடனடியாக இரண்யாட்சதனை இப்பூலோக எதிரி எனப் பிரகடணம்செய்து அவனுக்கு மரணதண்டனை வழங்கப்படும் என அறிவித்தான். தான் வழங்கியஆணையை நிறைவேற்ற, முப்பது நாற்பது கிலோமீட்டர்களுக்குக் கீழே கடலின் அடியில் மிகப்பெரிய ஆய்வகம் அமைத்து அதில் இருந்த இரண்யாட்சதனுடன் மகாவிட்ணு போரிட்டான்

இலக்கிய இன்பம் – 4


மீனாட்சி பாலகணேஷ்
நான் உண்மையாகக் கூறுகிறேன் ஐயனே! எனக்கு எதுவுமே பொருட்டல்ல; நானும் என் மக்களும் உனக்கு ஊழியம் செய்வோம். உனக்கு உண்ணத் தேனும் தினைமாவும் உள்ளது; நாய் போலும் விசுவாசமான துணையாக நானிருக்கிறேன்; நீ திரிந்திடக் காடு உள்ளது. நீராடிப் பூசனைகள் செய்ய கங்கை உள்ளது அல்லவா? நான் இவ்வுலகில் உள்ளவரை உன்னை நன்கு பார்த்துக்கொள்வேன்; நீர் அமைதியாக இங்கு வாழலாம்

மல்லிகார்ஜுனம்


டாக்டர் ராஜாராம்
அர்ஜுனா என்ற வடமொழிச் சொல்லுக்கு மருதமரம் என்று தமிழில் பொருள்படும். ஸ்ரீசைலத்தில் அர்ஜுனா மரத்தில் மல்லிகைக்கொடி படர்ந்த நிழலில் ஈசன் தோன்றியதால் ஈசனுக்கு மல்லிகார்ஜுனர் என்ற பெயர் வந்தது….

வேதாந்தத் தெளிவே சைவசித்தாந்தம் – 8


முனைவர் கோ.ந. முத்துக்குமாரசாமி
நனவு, கனவு, சுழுத்தி என்னும் மூன்று அவத்தைகளும் அனுபவிக்கப்படும் உலகமும் அதே ஆத்மாவில் ஏற்றி வைக்கப்படும்பொழுது ‘ஈச்வரன்’ என்ற தத்துவம் வெளிப்படுகின்றது.
உடம்பாகிய உபாதியில் இன்ப-துன்ப அனுபவம் பெறும் ஆன்மா, ஒருநிலையில் விவேக ஞானத்தால் தன்னைத் தானே பிரம்மம் எனக் காணும் என்பர். தன்னைப் பிரம்மம் என்று அறிவதே முத்தி என்று இவர்கள் கூறுவர்.

சைவ சித்தாந்திகள் இதனை ஆன்மதரிசனமே அன்றிச் சிவப்பிரம தரிசனமாகாது என்பர்.