கழுதைக்குக் கல்யாணம்!?


கே. செல்வன் மூதேவி என்பது திட்டும் வார்த்தையாக இன்று ஆகியிருந்தாலும் மூதேவியின் வரலாறு நம் மரபுகளுடன் நீண்ட தொடர்புடையது. புராணங்களின் படி மூதேவி திருமகளுக்கு மூத்தவள். பாற்கடலை கடைகையில் மூதேவி முன் தோன்றி, அதன்பின் ஸ்ரீதேவி தோன்றினாள். முதலில் தோன்றியதால் மூத்த தேவி-> மூதேவி என மருவியது என்பார்கள். அதனால் வடக்கே மூத்தவள் என்பதை குறிக்கும் ஜேஷ்டா தேவி எனும் பெயரும் உண்டு. தமிழில் மூதேவிக்கு அழகாக தவ்வை என்ற பெயருண்டு. வள்ளுவர் இரு குறள்களில் மூதேவியை…

அழகி வீட்டு நிழல்


வையவன்
எப்படி இவர் இப்படி குப்பையானார்?
நம்ப முடியவில்லை.

என்ன கொஞ்சல்! என்ன வாத்சல்யம்! எவ்வளவு பிரியம்! எதுக்கு இப்படி நீசமாகணும்?
மனுஷாலாலெ இப்படி கோபுரத்திலேர்ந்து தொபுக்கடீர்னு தலைக் குப்புற சாக்கடைலே விழமுடியுமா?
அன்று சாரப்பள்ளத்தில் நேர்ந்தது நிலநடுக்கம். எந்த அச்சின்மீதும் பூமி இல்லை என்று உணர்த்திய பூகம்பம்.

கையாலாகாதவனாகிப்போனேன்! — 2


ஒரு அரிசோனன்
2. மூக்குக்கண்ணாடி
“வேண்டாம். கண்ணாடியைக் கழட்டக்கூடாதுன்னு வீட்டிலே சொல்லியிருக்காங்க இல்லையா? எனக்கே நீ ஒருதடவைகூட..” என்று எச்சரித்த எனது மாமன்மகனையும் பொருட்படுத்தாது என் கண்ணாடியை முனுசாமியிடம் நீட்டினேன்.
“ஆயா, கண்ணு நல்லாத் தெரியுது ஆயா! ஒம் மூஞ்சிலே இவ்வளோ சுருக்கம் இருக்குன்னு இப்பத்தான் பாக்குறேன்.” இதுவரை கண்டிராத மூதாட்டியின் முதுமையைக் கண்டதில் அவனுக்கு அவ்வளவு பரவசம்!
“கோயில் கோவரத்திலே எத்தன பொம்மைக இருக்கு, ஆயா! இதுவர அதுக இருக்குன்னுகூட எனக்குத் தெரியல. இது மாயக்கண்ணாடிதான், ஆயா!”

பாடிப்பறந்த குயில் – 8


வையவன்
தண்ணீர் குடித்துக் கொண்டிருக்கும் புலிக்கு அருகில் சென்று தானும் தண்ணீர் பருக ஆரம்பித்தது புதிய புலி. சிறிது நேரம் சென்றதும் தண்ணீர் குடிப்பதை நிறுத்திவிட்டு முதலில் வந்த பெண்புலியின் உடலை நக்கிக்கொடுக்கத் தொடங்கிற்று. பெண்புலியும் தண்ணீர் பருகுவதை நிறுத்திவிட்டுத் திரும்பி, ஒரு வீட்டு நாய்போலக் கழுத்தை இசைவாக அதற்குக் காட்டிற்று.

பாடிப்பறந்த குயில் – 7


வையவன்
தினசரி ராவுஜியின் வீட்டுக்குப் போவது தவறவில்லை. ஆனால், இப்போது அவர் அறையோடு சரி. முன்போல் வீட்டுக்குள்ளே நுழைந்து எல்லோரிடமும் கலகலப்பாகப் பேசுவதென்பது அவனாலேயே முடியாமற்போய்விட்டது. ஆனால் காலைவேளைகளில் மாடிச் சந்திப்பு நிகழ்ந்துவந்தது
“மனப்பூர்வமாக உங்களுக்கு என்னை ஒப்படைத்துவிட்ட பிறகு, அடிக்கடி நடக்கும் இந்தப் பெண்பார்க்கும் நாடகத்தில் நான் நடித்துக்கொண்டே இருக்கவேண்டுமா?”

தேவி தரிசனம்


ஒரு அரிசோனன்
http://wp.me/p4Uvka-QS
அவளது உருவம் என் நெஞ்சில் கற்சிற்பமாக காலம்காலத்திற்கும் அழியாதவண்ணம் செதுக்கப்பட்டதை மட்டுமே என்னால் உணரமுடிந்தது. அவளை என் இறுதிமூச்சு உள்ளவரை மறக்கமுடியாது என்பதும் தெரிந்தது.
காதல் பக்தியாகப் பரவசமெடுத்தது. என்னைப் பார்த்துப் புன்னகைசெய்த அரைக்கணத்தில் — என் கண்ணோடு கலந்த அந்த அரைக்கணத்தில் என்னுடன் ஒன்றாகிவிட்டாள்.
என்னுடன், என்னுள்ளே இருப்பவளை நான் ஏன் வேறு இடத்தில் தேடவேண்டும்?

சண்டாளிகா — 1


மூலம்: ரவீந்திரநாத் தாகூர் — தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு: மீனாட்சி பாலகணேஷ்
http://wp.me/p4Uvka-Kv
பிரகிருதி: நான் சொன்னேன்: “நான் ஒரு சண்டாளினி; இந்தக் கிணற்றுநீர் அசுத்தமானது.” அதற்கு அவர், “என்னைப்போல நீயும் ஒரு மனிதப்பிறவிதான். சூட்டைத் தணிவித்து, தாகத்தினை அடக்கும் எல்லாநீரும் புனிதமானதே,” என்றார். எனது வாழ்க்கையிலேயே முதல்முறையாக நான் அப்படிப்பட்ட சொற்களைக்கேட்டேன்.
தாய்: ஆண்களின் சொற்கள் கேட்டுக்கொள்வதற்கு மட்டுமே, கடைப்பிடிக்கப்படுவதற்கு அல்ல என்று அறிந்துகொள். கெட்டவிதி உன்னை இந்த மண்ணாலான சுவரின்மீது அழுத்தியுள்ளது; உலகத்தில் எந்த மண்வெட்டியினாலும் அதனைப்பெயர்த்தெடுக்க இயலாது! நீ அசுத்தமானவள்: வெளியுலகை உனது அசுத்தமான தோற்றத்தினால் கறைப்படுத்தாதே!

நினைவுகளுடன் ஒருத்தி  – 3


சீதாலட்சுமி
சமூகசேவகி
கடவுளின் தவிப்பு. மனிதன் அவரை அமைதியாக இருக்கவிடவில்லை. எப்பொழுதும் துரத்திக்கொண்டே இருக்கின்றான். யாரும் அன்புடன், அவரை அவருக்காக அணுகவில்லை. எங்குதான் ஓடி ஒளியமுடியும்?! மனிதன் எட்டிப்பார்க்காத ஓர் இடத்தில் ஒதுங்க நினைக்கின்றார்.

விருந்து


ஹரி கிருஷ்ணன்
விருந்தோம்பல் என்பது உறவினருக்கு உணவளித்தல் இல்லை. அறிமுகமில்லாத ஒருவருக்கு உணவளித்தல். விருந்தாளி என்றால் புதியவன்; அறிமுகமில்லாதவன் என்பது பொருள்.
“என்னப்பா சுக்ரீவா! உன் மனைவியைக் காணோமே. என்னைப் போலவே நீயும் உன் மனைவியைப் பிரிந்திருக்கிறாயா?” என்று கேட்கிறான். ருமையைச் சுக்ரீவன் பிரிந்திருப்பதும், வாலியின் ஆளுகைக்கு அவள் உட்பட்டிருப்பதும் தெரியவருகிறது. தன்னைப் போன்றதொரு நிலையிலே சுக்ரீவன் இருப்பதை அறிகிறான். இந்த உணர்வு ஒற்றுமையே வாலியைக் கொல்வதற்கு உடனடி முடிவை இராமன் எடுக்கக் காரணமாகிறது.

நினைவுகளுடன் ஒருத்தி — 1


சீதாலட்சுமி
சமூகசேவகி
http://wp.me/p4Uvka-I1
முதுமை இவ்வளவு கொடியதா? வாழ்வியலில் பன்முகம் தெரிந்தவள். அவளே திணறினாள். சுருண்டாள் அழுதாள் ஒடுங்கிப் போயிருந்த அவளை மனக்குரல் தட்டி எழுப்பியது. அனுபவங்களின் சக்தி அவள் மனச்சிமிழைத் திறந்தது.. சிறிது சிறிதாக அவளிடம் ஓர் புத்துணர்வு. அவள் துவண்டு போக மாட்டாள். மரணத்தையும் வரவேற்கும் வலிமை பிறந்துவிட்டது முதுமையில் துணையிருப்பது நினைவுகள்

பாடிப்பறந்த குயில் – 5


வையவன்
http://wp.me/p4Uvka-Hc
ஜீவானந்தம் பதறிப்போய் அவனைத் திரும்பிப்பார்த்தான். சாதாரண வார்த்தையொன்று சொல்லியவன்போல் தியாகராஜன் அமைதியாகச் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தான். எது வாயில் வரக்கூடாதோ அதுவே தியாகராஜன் வாயிலிருந்து வந்தது. அவன் அபிப்பிராயம் என்ன என்பது மூடுமந்திரமாக, பெரிய புயலுக்கோ மழைக்கோ சூலுற்றிருக்கும் வானம் போல் எச்சரித்தபடியேயும் இருந்தது. அதற்கப்புறம் ஜீவானந்தம் பேசவேயில்லை. எழுந்து கைகழுவச் சென்றபோது மட்டும் தற்செயலாகக் கங்காவின் கண்கள் அவனைச் சந்தித்தன. மேனியெல்லாம் காயம்பட்டுத் தீனமாகப் பார்க்கும் பேடைப் புறாவைப்போல் அந்த சமயத்தில் கங்கா புறப்பட்டாள். சரேலென்று ஜீவானந்தம் அவளைக் கடந்துவிட்டான்.

ஒரு ஜமக்காளத்தின் கதை!


மீனாட்சி பாலகணேஷ்
http://wp.me/p4Uvka-Gp
பழையதாகிவிட்டாலும், பளபளப்பும் அழகும் இம்மியும் குறையாத அந்த பவானிஜமக்காளத்தை பக்திசிரத்தையாக விரித்தாள். எல்லாரும் அமர அதில் இடமிருந்தது. ஜமக்காளத்தின் விளிம்பைத்தொட்டுக் கண்களில் ஒற்றிக்கொண்டு என்றும்போல இன்றும் நெஞ்சம்தழுதழுக்க, அப்பா சுந்தரம் தன்தலையில் கைவைத்து ஆசிர்வதிப்பதுபோல உணர்ந்தபடி, உடலெல்லாம் சிலிர்க்க, நான்குமூலைகளிலும் பச்சைக்கிளிகள் கொஞ்சும் அந்த தங்கநிறப் பட்டுஜமக்காளத்தில் அமர்ந்தாள் உஷா.